Shahram Alidi

Shahram Alidi

2015

شهرام علیدی

بیوگرافی

Shahram Alidi

contact me

 شهرام علیدی

کارگردان، فیلمنامه نویس، طراح صحنه. 

۱.متولد ۲۰ آذر ۱۳۵۰، سنندج، کردستان، ایران. 

۲.آغاز فعالیت تئاتر در دبستان، ۱۳۶۱. 

۳.فعالیت در زمینه‌ی نقاشی، ۱۳۶۷. 

۴.فارغ‌التحصیل رشته‌ی نقاشی، دانشكده‌ی هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ۱۳۷۸. 

۵.برنده‌ی جایزه‌ی رتبه‌ی نخست در سه دوره مسابقات نقاشی، ایران. ۱۳۷۲، ۱۳۷۱، ۱۳۷۰. 

۶.پرداختن به فعالیت‌های گرافیك، طراحی داخلی، تصویرسازی كتاب برای كودكان،  طراحی صحنه درتئاتر و سینما، طراحی تیتراژ ، ۱۳۷۷- ۱۳۷۳. 

۷.ساخت اولین فیلم کوتاه با نام «ماملی»۱۳۷۸ 

۸.دانش آموخته‌ی رشته‌ی سینما گرایش انیمیشن دانشكده‌ی سینما وتئاتر، دانشگاه هنر، ۱۳۸۱. 

۹.ساخت فیلم کوتاه « آخرین روستای سرشماری نشده» و حضور در جشنواره های  جهانی۱۳۸۱ 

۱۰.عضو هیئت داوران جشنوارة بین المللی آوانکا در پرتغال، ۱۳۸۳ 

۱۱.ساخت « زمزمه با باد» اولین فیلم سینمایی بلند ۱۳۸۷ 

۱۲.دریافت سه جایزه از چهار جایزه هفته منتقدین جشنواره کن ۱۳۸۸ 

زندگی‏نامه: 

شهرام علیدی در  ۲۰ آذر ۱۳۵۰ در شهر سنندج، مرکز استان کردستان  یکی از استان های غربی ایران و هم مرز با کردستان عراق  به دنیا آمد. اولین تجربة هنری او، ایفای نقش در تئاترهای مدرسه شان بود. " بازی من در تأتر مدرسه از کلاس چهارم و پنجم دبستان شروع شد. در نقشهایی بازی می کردم که می شد بصورت بداهه چیزی را به متن اضافه کرد و این نوع کار طرفداران زیادی بین بچه ها در مراسم های مختلف داشت". سپس آرام آرام  در سن ۱۲، ۱۳ سالگی اتفاق جدیدی در زندگی او به وجود آمد: رنگ و نقاشی. "این کار برای من در سوم راهنمایی جدی شد. به کلاس رفتم و در محضر استاد هادی ضیاءالدینی ـ یکی از نقاشهای خوب و مطرح کشور ـ قرار گرفتم."  فعالیت در این هنر را تا اواخر دورة نوجوانی ادامه داد و در چندین دوره از مسابقات نقاشی سراسر ایران رتبة اول را از آن خود کرد ( مقام اول جوانان ایران در طراحی، سال ۱۳۷۰/ مقام اول جوانان ایران در طراحی ـ کرمان، سال ۱۳۷۱/مقام دوم جوانان ایران در طراحی، سال ۱۳۷۲/مقام اول جوانان ایران در نقاشی سال ۱۳۷۲). اولین آشنایی علیدی با سینما از فعالیت های او در خانه فرهنگی کردستان  به وجود آمد که انجمن سینمای جوان بخشی از آن بود "من فکر نمی کردم سر از سینما در بیاورم اما در آنجا با افرادی آشنا شدم که الان کار فیلم انجام می دهند، آن موقع آنها در سالهای اولیه انجمن سینمای جوان، سینما را شروع کردند." 

علاقه مندی علیدی به هنر نقاشی وی را به دانشکدة هنرهای زیبای دانشگاه تهران و مطالعه در رشته نقاشی کشاند، در طی سال های دانشگاه به طبع آزمایی در هنرهای دیگر پرداخت و هم زمان در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان نیز کار تصویرگری انجام  داد. او در سال های ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۷ به صورت گسترده در زمینة طراحی گرافیک، طراحی داخلی، تصویرسازی کتاب برای کودکان، طراحی صحنه در سینما و تئاتر و همچنین طراحی تیتراژ فیلم فعالیت داشت. این نوع کارهای گرافیکی آرام آرام  او را به انیمیشن علاقه مند کرد. تا آنجا که سالهای آخر دانشگاه نقاشی متحرک بخش مهمی از کار هنری و تزش را در بر گرفت، وی در سال ۱۳۷۸ با گرفتن مدرك كارشناسی از این رشته فارغ التحصیل شد. در همین سال علیدی دست به اولین تجربه اش در فیلم کوتاه نیز زد، تجربه ای که البته به سرانجام نرسید "اولین تجربه ای که علیرغم میلم موفق به انجامش نشدم یک حلقه وصل بین نقاشی و سینما بود. یک چیزی مثل کمیک استریپ که می خواستم نقوشی را که وجود دارد، متحرک کنم." اما حمایت انجمن سینمای جوان به کمک او آمد وتوانست اولین فیلم کوتاه ۱۶mm خود را که یک مستند داستانی به نام«ماملی » بود بسازد. «شُُت» و«زمین سخت و آسمان دور»،فیلمهای کوتاهی بود که پس از «ماملی »علیدی در آن دست به تجربه و آزمون و خطا زد. سپس فیلم «آخرین روستای سرشماری نشده» نقطه عطفی در کارنامه فیلم های کوتاه او به وجود آورد، این فیلم  با حضور در جشنواره سونی به مسیر پخش در کشورهای مختلف رسید و در فرانسه اکران شد. " تا آن موقع خیلی راحت بودم و فقط تجربه و خطا می کردم ولی بعد از«آخرین روستای سرشماری نشده» مسئولیتم سنگین شد و مجبور شدم بیشتر تجربه و کمتر خطا کنم ." پس از این تجربه موفق ،علیدی به صورت جدی کار فیلم سازی را ادامه داد، و تا سال ۸۷ چند فیلم کوتاه دیگر ساخت («دكمه»،«روستای بی ‌رؤیا»،«نفس»، «كوه‌های تهران») .  سال ۸۷ در کارنامه علیدی سال سرنوشت سازی بود او توانست پس از چهار سال کوشش و مواجه با مشکلات ودرهای بسته فراوان ،« زمزمه با باد»، اولین سینمایی بلند خود را بسازد، فیلمی که هم تحسین منتقدین را بر انگیخت و هم  جایزه های فراوانی را به دست آورد.(جشنواره بین‌المللی کن / فرانسه / ۲۰۰۹/ ، جایزه حمایت ACID بهترین فیلم ،جایزه نگاه جوان ،جایزه منتقدان جوانان اروپا/ جشنواره بین‌المللی مومبای / هند / ۲۰۰۹/ جایزه منتقدان جوانان.جشنواره بین‌المللی آمازون / برزیل / ۲۰۰۹/ جایزه ویژه هیئت داوران.جشنواره تاریخی پساک / فرانسه / ۲۰۰۹/ جایزه داوران آکادمیک.جشنواره براتیسلاوا / اسلوواکی / ۲۰۰۹/ جایزه داوران آکادمیک جوانان.جشنواره ترومسو / نروژ / ۲۰۱۰/ جایزه دون کیشوت طلایی.). داستان این فیلم درباره «مام بالدار» (عمو بالدار) پستچی است که سال ها میان روستاهای کوهستانی کردستان عراق سفر می کند و پیغام‏های مردم را ضبط و به آنها تحویل می دهد. روزی یکی از فرماندهان پیشمرگه از او می خواهد که صدای گریة فرزندش در هنگام تولد را برای او ضبط کند. هنگامی که مام بالدار در پی یافتن روستای فرمانده است، متوجه می شود که تمام بچه های آن منطقه و همچنین زن باردار فرمانده، به درة دوری برده شده اند. مام بالدار به سمت دره به راه می افتد وشاهد جنایات وحشتناکی می شود . علیدی در این فیلم به جنایات رژیم صدام و تراژدی انسانی در کردستان عراق از زاویه دیگری نگاه می کند."  گفتم باید فیلمی بسازم که در آن یک گلوله شلیک نشود این فیلم عاری از هر گونه خشونت است. شما فقط نتیجه خشونت را می بینید." وی در ادامة فعالیت هایش درزمینه نقاشی در سال ۱۳۸۰ در مقطع کارشناسی ارشد، در رشتة انیمیشن سازی از دانشکدة سینما و تئاتر، دانشگاه هنر تهران فارغ التحصیل شد. علیدی سال ۱۳۸۳عضو هیئت داوران جشنوارة بین المللی آوانکا در پرتغال بود و هم اکنون عضو فیلمسازان موج نو سینمای ایران است. نکته جالب در کارنامه سینمایی علیدی این است که او سابقه دستیاری در هیچ فیلم بلندی ندارد. این فیلمسازان در خلق آثارشان به استفاده از تکنیک های ساده هم‏ چون تلفیق دیالوگ های شاعرانه و حکایت های تمثیلی شهرت دارند.